Impulsowe

Jak to działa

W tych układach smarowania impulsowa pompa elektromagnetyczna natryskuje środek smarny bezpośrednio na węzły tarcia łańcucha poprzez specjalne dysze. Układ jest sterowany szafą kontrolną, do której podłączony jest czujnik zbliżeniowy. Wykrywa on kolejne zęby koła łańcuchowego i podaje sygnał inicjujący impuls pompy. Do szafy sterującej może być podłączony również czujniki niskiego poziomu oleju w zbiorniku oraz czujnik ruchu tarczy w pompie sygnalizujący poprawną pracę pompy. Środkiem smarnym w tym układzie jest olej o lepkości w zakresie 30-240 mm2/s (przy 40°C), spływający grawitacyjnie ze zbiornika do pompy. Pompa podaje 60 mm3 oleju na jedno wyjście podczas jednego cyklu pracy (impulsu) a maksymalne ciśnienie wytwarzane przez pompę to 50 barów.

Schemat układu impulsowego:

  1. pompa impulsowa
  2. przewód olejowy
  3. dysza natryskowa

Pompa może podawać olej z częstotliwością do ok. dwóch razy na sekundę a maksymalna odległość pomiędzy pompą i dyszami wynosi 6 m, przy zastosowaniu jako przewodów rurek stalowych o średnicy 6 mm i grubości ścianki 1 mm. Jeżeli odległość ta zostanie przekroczona to może nie wystąpić poprawny natrysk, co jest związane ze ściśliwością oleju w tak długim przewodzie. Każdorazowo ruch tłoka pompy generuje impuls czujnika ruchu przekazywany do pompy. Daje to ciągłą kontrolę nad poprawnością pracy pompy, a wystąpienia jakichkolwiek nieprawidłowości jest natychmiast sygnalizowane na panelu szafy kontrolnej.

W związku z tym, że prędkość przesuwu łańcucha czasami jest tak duża, że ogniwa przemieszczają się pod dyszami częściej niż 2 razy na sekundę, istnieje możliwość podawania impulsu na pompę po zliczeniu przez sterownik kilku impulsów z czujnika zbliżeniowego, tak by maksymalna częstotliwość pracy pompy nie została przekroczona. Dodatkowo przewidziano możliwość opóźnienia impulsu podawanego na pompę w stosunku do impulsu z czujnika zbliżeniowego. Przy różnych prędkościach przesuwu łańcucha różny jest dystans pokonywany przez łańcuch w czasie, jaki jest niezbędny do przebycia przez impuls oleju drogi od pompy do dyszy. Dzięki nastawnemu w kilku wartościach opóźnieniu droga ta zawsze jest taka sama, co oznacza, że w momencie natrysku punkt smarowania znajduje się dokładnie pod dyszą natryskową.

Standardowe dysze natryskowe wyposażone są w zawór zwrotny, czasami w trudnych warunkach pracy (wysoka temperatura, zapylenie, duża wilgotność) zawór ten jest najbardziej zawodnym elementem i wtedy stosuje się dysze specjalne.

Wady i zalety

Zalety układów impulsowych Wady układów impulsowych
  • podawanie oleju w ściśle określone miejsce
  • proste monitorowanie pracy całego układu
  • niezawodność systemu
  • mała wrażliwość na zmiany temperatury
  • precyzyjne dawkowanie środka smarnego
  • mała ilość środka smarnego pozostająca w układzie
  • ograniczenie rozległości układu
  • stosunkowo wysoki koszt inwestycji
  • wrażliwość na zanieczyszczenia

Zastosowanie

Układy smarowania impulsowego przeznaczone są do podawania olejów o lepkości od 30 do 240 cST. Liczba punktów, które mogą być bezpośrednio smarowane z jednej pompy wynosi 4. Możliwe jest jednak zastosowanie większej liczby pomp a także rozdzielaczy progresywnych i zwiększenie liczby punktów nawet do 40. Typowe zastosowania to smarowanie łańcuchów oraz bieżni.

Jeśli mają pracować w zakresie temperatur ujemnych (do -25 °C) to odległość do najdalszego punktu nie powinna być większa niż 2 m (licząc po długości przewodów). Gdy temperatury otoczenia nie są niższe niż 0 °C i / lub stosowany będzie rzadszy olej to odległości te mogą wynosić do 6 m. Układy te przeznaczone są do zastosowań o niewielkim zapotrzebowaniu węzłów tarcia na środek smarny.

Zakres stosowania układów impulsowych
Rodzaj środka smarnego olej o lepkości od 30 do 240 cST
Liczba punktów smarowania do ok. 40
Odległość od pompy do najdalszego punktu smarowania 2 - 6 m
 Zapotrzebowanie punktów na środek smarny niewielkie
Zakres temperatur pracy od -25 do +70 °C