Mieszane wieloliniowo – progresywne

Jak to działa

Układy wieloprzewodowe z rozdzielaczami progresywnymi stosuje się tam gdzie istnieje potrzeba smarowania małymi porcjami smaru dużej liczby punktów przy ich dużych odległościach od pompy. Do jednego lub kilku wyjść pompy wieloprzewodowej podłącza się rozdzielacze progresywne. Wyjścia rozdzielaczy progresywnych łączy się, albo z punktami smarowania, albo z rozdzielaczami drugiego stopnia. Dobierając wielkość elementu pompującego, następnie regulując jego wydajność i dobierając wielkość rozdzielaczy oraz odpowiednio grupując ich wyjścia, można uzyskać żądane ilości środka smarnego podawanego do smarowanych punktów. Nie na wszystkich wyjściach pompy muszą być budowane układy progresywne. Jeżeli w układzie występują punkty, które wymagają bardzo intensywnego smarowania, to można podawać do nich środek bezpośrednio z wyjścia pompy.

Schemat układu wieloprzewodowo-progresywnego:

  1. korpus pompy
  2. silnik elektryczny
  3. zbiornik smaru
  4. element pompujący
  5. przewód do punktu smarowania
  6. punkt smarowania zasilany bezpośrednio z pompy
  7. przewód do rozdzielacza
  8. rozdzielacz główny
  9. rozdzielacz drugiego stopnia
  10. punkt smarowania zasilany poprzez rozdzielacz

Do małych układów można stosować pompę P203 z trzema wyjściami, większe układy można zasilać z pompy P205, która posiada do pięciu wyjść lub pompy P215 dającej możliwość przyłączenia 15 wyjść (nie wszystkie wyjścia pompy muszą być wykorzystane). Zbiornik o pojemności od 2 do 30 l może być wyposażony w układ kontroli poziomu smaru informujący o dostatecznym napełnieniu zbiornika oraz o braku (niskim poziomie) środka smarnego. Pompy te są przeznaczone do olejów oraz smarów plastycznych o klasie konsystencji do 2-giej włącznie (na zamówienie nawet do 3-ciej).

Wady i zalety

Zalety układów mieszanych wieloliniowo - progresywnych Wady układów mieszanych wieloliniowo - progresywnych
  • prosta budowa i obsługa
  • niezawodność systemu
  • możliwość smarowania układu z punktami o dużym zróżnicowaniu zapotrzebowania na środek smarny
  • wysokie ciśnienia pracy
  • mała wrażliwość na zmiany temperatury
  • precyzyjne dawkowanie środka smarnego
  • prosta regulacja wydajności dowolnego wyjścia
  • łatwa rozbudowa
  • mała ilość środka smarnego pozostająca w układzie
  • niewielki zakres regulacji wydajności
  • wrażliwość na zanieczyszczenia

Zastosowanie

Układy wieloprzewodowo-proresywne przeznaczone są do podawania olejów o lepkości powyżej 40 cSt i smarów o klasie konsystencji do 3 wg NLGI. Liczba punktów smarowania układu wieloprzewodowo-progresywnego może dochodzić nawet do 1000. Idealnie nadają się do układów o dużym zróżnicowaniu zapotrzebowania punktów na środek smarny.

Jeśli mają pracować w zakresie temperatur ujemnych (do -25 °C) oraz podawać smar w drugiej klasie konsystencji to odległość do najdalszego punktu nie powinna być większa niż 30 m (licząc po długości przewodów). Gdy temperatury otoczenia nie są niższe niż 0 °C i/lub stosowany będzie rzadszy smar to odległości te mogą być większe.

Często wykorzystuje się je do smarowania zespołów przenośników ślimakowych, taśmowych i innych, maszyn o znacznej liczbie punktów smarowania takich jak maszyny papiernicze, rozlewnicze, pakujące. Znajdują też zastosowanie przy smarowaniu dużych maszyn w przemyśle wydobywczym i hutniczym.

Zakres stosowania układów mieszanych wieloliniowo - progresywnych
Rodzaj środka smarnego olej o lepkości od 40 cST lub
smar o klasie konsystencji do 2 wg NLGI
Liczba punktów smarowania do 1000
Odległość od pompy do najdalszego punktu smarowania ok. 30 m (dla smaru klasy 2 i w temp. do -25°C)
 Zapotrzebowanie punktów na środek smarny od niewielkiego do dużego
Zakres temperatur pracy od -25 do +80 °C